Σάββατο 15 Δεκεμβρίου 2012
Αγαπητό ημερολόγιο,
ευτυχώς που βγήκαμε ζωντανοί από όλη αυτή την περιπέτεια!
Είμαι σπίτι μόνη μου . Να σου πω την αλήθεια, ψιλοφοβάμαι!Ευτυχώς που οι δίπλα(οι γείτονες) έχουν βάλει δυνατά την μουσική και δεν ξέρω...όταν ακούω μουσική, δεν φοβάμαι.Η αλήθεια είναι πως φοβάμαι τη σιωπή.Νομίζω πως πολλοί έχουν το ίδιο πρόβλημα με'μένα...
Τέλος πάντων...Η νύχτα ήταν φρικιαστική. Απ'την μία δεν θέλω να ξαναγίνουν οι συναντήσεις μας γιατί φοβάμαι, αλλά όλο αυτό το μυστήριο με ελκύει!Δεν μπορώ, δεν αντέχω!Θέλω να το ερευνήσω!Ξέρεις, εμένα, και το ξέρουν και τα κορίτσια, μου αρέσουν πολύ τα βιβλία και οι ταινίες με ντετέκτιβ.Βρίσκω και συνδέω στοιχεία, ανακαλύπτω!This whole thing is fantastic!(συγγνώμη που μιλάω αγγλικά αλλά μου βγαίνει αυθόρμητα)
Λοιπόν, έχω μια ιδέα!Θα σε αφήσω τώρα για να κάνω τα μαθήματά μου. Μετά θα πάρω τηλέφωνο τα κορίτσια για να τα κάνουν κι αυτές, και αύριο...Αχ!Αύριο....
ΤΑ ΛΕΜΕ!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου